Pijn in de onderrug kan vele oorzaken hebben. De meeste mensen denken meteen aan acute lage rugpijn of een irritatie van de ischiaszenuw. Vaak ligt echter een rughernia (discusprolaps) aan de basis van de rugpijn. Indien dat het geval is en zich bijkomende symptomen voordoen zoals verlammingsverschijnselen, moet er snel gehandeld worden om verdere schade te vermijden. Als het niet gaat om zo'n acuut noodgeval en de hernia op tijd wordt opgemerkt, dan zijn de symptomen van een discusprolaps in de meeste gevallen zonder operatie behandelbaar. Door maatregelen zoals fysiotherapie en medische bandages of orthesen ter ondersteuning van de wervelkolom kan de pijn verzacht worden en kunnen in het beste geval alle symptomen van de aandoening worden bestreden. Veel patiënten gaan jarenlang relatief pijnvrij met één of meerdere rughernia's door het leven zonder enige chirurgische ingreep.

Tussenwervelschijven: de schokdempers van de wervelkolom

Tussen twee wervellichamen van de wervelkolom bevindt zich steeds een tussenwervelschijf (23 in totaal). Die fungeert als buffer om schokken, wrijvingen en stoten op te vangen en zorgt ervoor dat de drukbelasting gelijkmatig over de hele wervelkolom wordt verdeeld. Elke tussenwervelschijf bevat een kern met een viskeuze massa die omgeven is door hard weefsel. In de loop van het leven slijten de tussenwervelschijven. Ze worden dunner en verliezen geleidelijk hun bufferfunctie, zodat het weefsel van de tussenwervelschijven op een bepaald moment meer en meer langs de zijkanten naar buiten komt en in het ergste geval het ruggenmerg raakt.

Als de tussenwervelschijven voelbaar problemen veroorzaken, dan puilt het weefsel van de tussenwervelschijf uit, ofwel komt het volledig naar buiten. Indien het weefsel gewoon uitpuilt, spreekt de arts van een 'protrusie', een uitpuilende tussenwervelschijf. De medische term voor de het volledig naar buiten treden van de tussenwervelschijf luidt 'prolaps', een hernia dus.

De eigenlijke uitpuiling of de verzakking van de tussenwervelschijf veroorzaakt zelf echter geen hevige pijn. Daarom kunnen problemen aan de tussenwervelschijven in een eerste fase lange tijd volledig onopgemerkt blijven. Pas wanneer het verschoven weefsel van de tussenwervelschijf op de omliggende zenuwwortels drukt, ontstaat een uiterst onaangename pijn die vaak iedere beweging ondraaglijk maakt.

Bepaalde delen van de wervelkolom worden vaker dan andere getroffen door een verschuiving of uitpuiling. Zo duiken rughernia's bijvoorbeeld een heel stuk vaker op aan de lendenwervelkolom (LWK) dan aan de halswervel- of borstwervelkolom.

Vooral risicofactoren zoals overgewicht, verkeerde posities, veel lichamelijke belasting of te weinig beweging zijn meestal verantwoordelijk voor problemen met de tussenwervelschijven.

Rughernia - LWK-symptomen

Het deel van de wervelkolom waarin de rugpijn ontstaat, maakt meestal al duidelijk waar de hernia zich bevindt. Indien het verschoven weefsel van de tussenwervelschijf bijvoorbeeld op de zenuwen bij de lendenwervelkolom drukt, dan klagen de personen in kwestie over pijn aan de onderrug. Als de klachten zich eerder rond de hals en nek voordoen, dan kan het gaan om een hernia van de halswervelkolom.

De pijn beperkt zich echter niet noodzakelijk tot de plaats van de hernia: ze kan ook uitstralen naar andere lichaamsdelen. Bij een hernia van de lendenwervelkolom reikt de pijn vaak tot aan de benen of zelfs tot de tenen. Meestal nemen de klachten toe tijdens het hoesten, niezen of persen. Indien de druk op de zenuwwortels van de LWK gedurende een lange periode aanhoudt of heel fel is, kunnen zelfs sensibiliteitsstoornissen als tintelingen, kriebelingen en verlammingsverschijnselen aan de benen optreden. Wanneer de persoon in kwestie ongewild urine of stoelgang verliest, dan is er sprake van een noodgeval en is een snelle operatie onvermijdelijk.

De rughernia en de behandeling

Veel mensen denken dat elke rughernia met een operatie moet worden behandeld. In werkelijkheid is een operatie echter zelden aan de orde, aangezien veel ziekteverlopen al genoeg beïnvloed kunnen worden door een geschikte conservatieve behandeling. Fysiotherapie, pijnstillers en medische hulpmiddelen als orthesen en bandages spelen daarbij een belangrijke rol. Zo wordt in totaal slechts vijf procent van alle rughernia's in Duitsland geopereerd. Een tijdje geleden werd bij een rughernia nog aangeraden om bedrust te houden en de benen omhoog te leggen met de knieën in een hoek van 90°. Nu raden artsen eerder aan om uw normale, lichte dagelijkse activiteiten te blijven uitvoeren. Maar om ervoor te zorgen dat de persoon in kwestie überhaupt weer zou kunnen bewegen, worden pijnstillers en ontstekingsremmers ingezet. Warmtebehandelingen zoals fango, modder of rood licht ondersteunen de werking van de pijnstillers.

Zodra zo goed als pijnvrije beweging weer mogelijk is, wordt de medicamenteuze behandeling aangevuld met fysiotherapeutische oefeningen en indien nodig massages of hydrotherapie.

Bij een rughernia die zonder complicaties verloopt, moet de patiënt zo'n zes tot acht weken fysiotherapie krijgen. Vervolgens kan nog een revalidatiemaatregel van meerdere weken nodig zijn. In die periode kunnen medische bandages of orthesen tijdens de fysiotherapie of ook bij de dagelijkse bewegingen de wervelkolom krachtig ondersteunen en zo de pijn helpen te verlichten.

Als de klachten ondanks de conservatieve behandeling ook na meerdere weken niet verbeteren, dan zal de behandelende arts vermoedelijk toch een operatie aanraden.

Een operatie houdt echter ook altijd risico's in. Zo kan bij een operatie van de tussenwervelschijven aan de lendenwervelkolom een littekenbreuk, buikwandbreuk of een darmverlamming ontstaan. Bij een operatie van de tussenwervelschijven aan de halswervelkolom kunnen zich zenuwprikkelingen en in uitzonderlijke gevallen ook aanhoudende heesheid voordoen. En dan zijn er nog de algemene complicaties die gepaard kunnen gaan met een operatie, zoals complicaties bij de wondgenezing of een trombose.

De operatie van de tussenwervelschijven

Het doel van een operatie is om verdere permanente gevolgen te vermijden. Als het weefsel van de tussenwervelschijf gedurende langere tijd drukt op de sensorische en motorische zenuwvezels die bevoegd zijn voor het functioneren van darm en blaas, dan kunnen zich darm- en blaasledigingsstoornissen (stoelgang- en urine-incontinentie) ontwikkelen. Individuele spieren kunnen verzwakt of verlamd raken, zodat zelfs een permanente gevoelsstoornis in de zin van een dwarslaesie kan ontstaan.

Bij een chirurgische ingreep wordt de tussenwervelschijf deels of zelfs volledig verwijderd (discectomie) om de overmatige druk op de omliggende zenuwwortels te verlagen. Zo wordt de pijn verzacht en zenuwschade op lange termijn verhinderd.

Om de verzwakte spieren aan te sterken en bewegingsstoornissen die zich eventueel hebben voorgedaan te verhelpen, krijgen patiënten doorgaans al kort na de operatie fysiotherapie. De fysiotherapeutische oefeningen moeten gedurende meerdere weken regelmatig worden uitgevoerd. Daarnaast kan de nazorg van de operatie doeltreffend worden ondersteund door het dragen van bandages of orthesen.

Bandages: stabilisatie en ontlasting van de lendenwervelkolom

Een belangrijke component binnen een doeltreffende behandeling van rughernia's zijn medische bandages. Zo ondersteunt de LumboTrain de lendenwervelkolom, waardoor ze de pijn langdurig helpt te verzachten. Ter hoogte van de lendenen is bovendien een frictiepelotte met massagenoppen geïntegreerd die bij elke beweging de onderrug met zachte circulaire druk masseert. Deze medische bandage is gemaakt van een ademend, huidvriendelijk breiwerk en past zich optimaal aan de lichaamsbouw aan. Ze biedt veel steun en zit ook bij lang dragen comfortabel. De bandage is bovendien erg rekbaar en kan dus ook tijdens het sporten of de fysiotherapie worden gedragen.

ZOEK VERKOOPPUNT

Vind een verkooppunt bij u in de buurt en laat u adviseren.