Elleboog
De golfarm
Niet alleen voor sporters een kwelling
Je hoeft geen sporter te zijn om een golfarm te ontwikkelen. Vaak terugkerende belastingen bij het werk en in het dagelijks leven zijn vaak al voldoende om een "epicondylitis humeri ulnaris", zoals de medisch juiste benaming luidt, te veroorzaken. Deze leidt tot een pijnlijke irritatie en tot een ontsteking van spieraanhechtingen aan het opperarmbeen, wat vaak aanzienlijke beperkingen voor de getroffenen met zich meebrengt. Bij vroegtijdige behandeling zijn de genezingsvooruitzichten echter goed en is een operatie meestal niet nodig.
Golfarm: inhoudsopgave
Hoe een golfarm ontstaat
Het elleboogzijdige uiteinde van het opperarmbeen (humerus) heeft twee krachtige verdikkingen (epicondylen) waaraan spieren aanhechten. Aan de binnenkant, aan de epicondylus medialis, ontspringen twee lange, slanke spieren die over het ellebooggewricht en over de pols naar de handpalm lopen. Wanneer ze worden aangespannen, functioneren ze als buigers in beide gewrichten. Een derde spier loopt van de epicondylus medialis naar het spaakbeen en draait de onderarm naar binnen. Samen bedekken deze drie spieren het grootste deel van de epicondylus.
De pezen, oftewel de overgang tussen de spieren en het bot, worden bij bepaalde activiteiten zwaar belast, bijvoorbeeld bij het schroeven, het uitwringen of het tillen van zware voorwerpen. Ook het werken in zogenaamde dwanghoudingen of achter de computer en vaak terugkerende rukkende krachtinwerkingen op deze spierzones blijven vaak niet zonder gevolgen. Die komen bijvoorbeeld bij golf of klimmen voor. Ze veroorzaken minimale verwondingen (microtrauma's) die in eerste instantie meestal onopgemerkt blijven. Zo ontstaan bij een golfarm pas na verloop van tijd pijn en ontstekingsachtige veranderingen, wanneer de belastende activiteiten verder regelmatig worden uitgevoerd.
Typische symptomen, zo herken je een golfarm
In het beginstadium van een golfarm treedt pijn aan de binnenkant van de elleboog eerst alleen bij belastende activiteiten op. Die zakt echter snel weer af, wat ook de hoofdreden is waarom nauwelijks iemand in deze fase een arts opzoekt.
Houdt de belasting daarentegen aan, dan verergeren de klachten in de loop van de tijd. De pijn zet steeds eerder in en houdt langer aan. Bovendien worden de getroffen spieraanhechtingen erg drukgevoelig en voelen ze warm aan, wat een onmiskenbaar teken van een ontsteking is. Uiterlijk nu zouden de getroffenen een arts moeten opzoeken, want onbehandeld schrijdt de aandoening voort en kan ze chronisch worden. Bovendien treedt de pijn al snel in rustfasen of bij minimale belastingen op, wat de getroffenen aanzienlijk beperkt en een normaal gebruik van de arm onmogelijk maakt. Een uitstraling van de pijn in de boven- en onderarm is in deze fase niet zeldzaam.
Hoe behandelt de arts een golfarm?
Het ontzien van het getroffen weefselgebied en de bestrijding van de ontsteking zijn de hoofdpijlers van de behandeling van een golfarm. In de regel, in negen van de tien gevallen, is een operatie niet nodig, omdat de aandoening goed reageert op een conservatieve (niet-operatieve) behandeling. Dienovereenkomstig is eerst een ontlasting nodig, zodat de geïrriteerde spieraanhechtingen kunnen herstellen. Daarvoor kan bijvoorbeeld een orthese zorgen. Juist in lichte gevallen volstaat het vaak om de arm te ontzien, om een uitgenezen mogelijk te maken. Eventueel kunnen ontstekingsremmende zalven de behandeling ondersteunen. Daarnaast is er een groot aantal andere methoden uit de gebieden van de fysische therapie en de fysiotherapie die het herstel kunnen bevorderen:
- elektrotherapie, in het bijzonder iontoforese (het inbrengen van ontstekingsremmende, pijnverlichtende zalven onder de huid met behulp van gelijkstroom)
- ultrasone therapie
- lokale injecties van niet-steroïde antireumatica (NSAID's, werken ontstekingsremmend en pijnverlichtend)
- injecties van botulinetoxine (botox) in de betrokken spieren, om de spiertrek te verminderen
- manuele behandelingen van de getroffen spieraanhechtingen (dwarse fricties volgens Cyriax)
- fysiotherapeutische training, eventueel met houdingscorrectie of begeleiding naar minder belastende bewegingsvormen
- koudetoepassingen (cryotherapie) zoals lokale kortdurende ijspakkingen of koude lucht
Een volledige immobilisatie van de getroffen arm is echter slechts zelden nodig. Zoals is gebleken, zijn pijnarme bewegingsoefeningen en een normaal gebruik van de arm bij minder belastende activiteiten bevorderlijk voor de genezing.
Daarom helpt een orthese bij een golfarm
Comprimerende orthesen zoals de EpiPoint zijn erop gericht om de spiertrek aan de aanhechting te verminderen en zo pijn te reduceren. De lichte druk op de ontstoken spieraanhechtingen bevordert daarnaast de afbouw van door ontsteking veroorzaakte zwellingen (oedemen) en ontlast zo zenuwen en bloedvaten in de regio. De beweeglijkheid blijft daarbij behouden, zodat de getroffen arm in het dagelijks leven verder kan worden ingezet in het kader van pijnvrije activiteiten. Met noppen voorziene polsters (pelotten) ontlasten de geïrriteerde peesaanhechtingen punctueel en zorgen voor een stimulering van het zieke spierweefsel. Dat activeert de stofwisseling, wat eveneens de genezing bevordert. Doordat de EpiPoint stabiliserende orthese uit ademend, huidvriendelijk materiaal bestaat, biedt ze bovendien een hoog draagcomfort, zonder in te snoeren, en voorkomt ze oververhitting van het getroffen gebied. Zo voegt de EpiPoint zich naadloos in het overkoepelende behandelconcept en ondersteunt ze het uitgenezen op ideale wijze.
Maak kennis met onze EpiPoint®
EpiPoint® is een pijnverlichtende elleboogband. Ontdek nu meer over de voordelen en werkwijzen ervan.
Dit zou je ook kunnen interesseren
Verkooppuntzoeker
Overzicht van medische speciaalzaken bij jou in de buurt. Deskundig advies door vakpersoneel, ook over producten van Bauerfeind.
Pijn in de elleboog
Elleboogpijn kan veel oorzaken hebben. Ontdek hier wat je bij klachten zou moeten doen.
Onderarmoefeningen
Na het afzakken van elleboog- of polsklachten is regelmatige gymnastiek belangrijk.