Oedemen

Lina in interview over sport met lipoedeem

"Beweging en sport betekenen voor mij dat ik aan de beste versie van mezelf werk, om pijnvrij te zijn en om een goede levenskwaliteit te hebben."

Vrouw met rood, gevlochten haar en zichtbare tatoeages op beide armen rekt haar arm in een sportschool. Ze draagt een bordeauxrood sportshirt en een smartwatch met lichtroze bandje. Op de achtergrond zijn vage fitnessapparaten te herkennen.

Lina Meimann is geschoold sport- en gezondheidstrainer en leidt een fitnessstudio. In maart 2020 kreeg ze de diagnose lipoedeem. In het interview vertelt ze hoe ze zelfstandig haar leven aanpakt en welke rol sport daarin speelt.

Starttips voor sport met lipoedeem

Redactie: Lina, wat zou je als expert andere mensen met lipoedeem aanraden die net overwegen om met sport te beginnen?

Lina Meimann: Kijk eerst eens waar jullie zin in hebben. Het heeft geen zin om met een sport zoals zwemmen te beginnen als je geen waterrat bent. Je zou je vooraf moeten informeren over wat er allemaal is. Hier kan bijvoorbeeld de curaflow-app echt helpen. Die is perfect geschikt om mee te beginnen, omdat hij verschillende sportieve challenges bevat. Bovendien is het geen slecht idee om je aan te melden bij een fitnessstudio en daar verschillende cursussen te volgen om te zien wat het meeste plezier geeft. Ook krachtsport is echt goed voor de gewrichten. Het helpt trouwens als je iemand hebt die het samen met je doorzet. Daarbij kunnen de cursussen je erg helpen, want daar vind je vaak gelijkgestemden en misschien zelfs vrienden.

Redactie: Je werkt in een fitnessstudio, klopt dat?

Lina Meimann: Dat klopt. Ik heb destijds een opleiding tot sport- en gezondheidstrainer gevolgd en altijd al in de fitnessstudio gewerkt. Ik wist meteen dat ik vooraan als trainer op het podium wil staan en cursussen wil geven. Ik wilde de mensen laten zien hoe het gaat, en heb mijn opleiding daar helemaal doorgezet. Dat was allemaal nog voor mijn lipoedeem en met een paar kilo minder op de weegschaal. Nu heb ik de leiding in de studio overgenomen en inmiddels kennen de leden mij, ook al weet niet iedereen wat ik heb. Af en toe word ik hier nog met vooroordelen geconfronteerd, maar dan vertel ik heel open dat ik lipoedeem heb. In de regel denken de meeste mensen dan heel anders over mij, wat fijn is.

Een vrouw traint in een fitnessstudio met battle ropes. Ze draagt een bordeauxrood T-shirt, een paarse legging en sportschoenen. Op de achtergrond zijn halters aan de wand en krachttrainingsapparaten te zien.

Redactie: Op hoeveel uur sport kom je in de week?

Lina Meimann: Dat hangt natuurlijk helemaal af van hoeveel cursussen ik geef. Vanwege mijn leidinggevende positie heb ik een paar cursussen afgestaan. Soms begeleid ik de cursussen niet zelf, maar doe ik alleen mee. Zo probeer ik op minstens vier tot vijf uur sport per week te komen.

Regelmatige beweging voor meer welzijn

Redactie: Hoe ondersteunt de sport je bij de ziektesymptomen, zoals bijv. pijn?

Lina Meimann: Ik merk het meteen als ik geen sport doe. Er ontbreekt me dan iets en mijn benen worden zwaarder.

Compressievoorziening: waar het bij het sporten op aankomt

Redactie: Draag je je voorziening ook bij het sporten?

Lina Meimann: Ja, het liefst gekleurde voorzieningen die erg opvallen. Die combineer ik met mijn sportkleding. Donkere kleuren draag ik vaak zonder sportbroek, omdat de naden erg onopvallend zijn en ik gewoon een lang T-shirt erover aantrek.

Redactie: Wat zijn voor jou de belangrijkste eigenschappen van een compressievoorziening bij het sporten?

Lina Meimann: Uiteindelijk moet die flexibel zijn, niet zo stijf. Daarom draag ik de VenoTrain curaflow van Bauerfeind. De voorziening leg ik aan en voel me meteen op mijn gemak. Daar hoef ik me geen zorgen meer over te maken. Ik vind het geweldig dat ik de voorziening zelfs bij lichte gewichtsschommelingen nog super kan dragen en de werking niet wordt aangetast. Ze geeft me volledige bewegingsvrijheid en voelt soepel aan.

Sportgerichte voeding bij lipoedeem

Close-up van de benen van een persoon in crèmekleurige compressiekousen en witte sportschoenen. De persoon draagt een zwarte short en heeft één been op een kettlebell van 40 kg in een fitnessstudio gezet.

Redactie: Heb je een bepaalde voedingsvorm die het best bij je past?

Lina Meimann: Ik voed me high protein, dat werkt voor mij in combinatie met de sport het best, omdat ik daarmee mijn spieren niet verlies. Ik probeer, zoals bijna alle mensen met lipoedeem, af te vallen. Dat voelt altijd als een achtbaanrit. Ik heb eigenlijk al elke voedingsvorm uitgeprobeerd, van low carb tot ketogeen, alles wat er is. Dat mag voor de een super werken, maar net niet voor iedereen en dat zou je altijd in je achterhoofd moeten houden. Ik persoonlijk sta voor high protein, vanwege mijn sportvoedingslicentie die ik heb gehaald en daardoor weet ik hoe belangrijk dat is. Maar als iemand met ketogene voeding beter overweg kan, dan moet hij dat zeker voortzetten. Je zou je daar intensief in moeten verdiepen en inspiratie moeten opdoen. In de Bauerfeind curaflow-app zijn er ook een paar recepten die je als eerste aanzet kunt uitproberen.

Redactie: Spieropbouw en tegelijk afvallen worden vaak als tegenstrijdig gesteld. Hoe sta je daartegenover?

Lina Meimann: Als beginnende sporter kan dat zeker werken, als je je high protein voedt. Want zonder eiwitten groeien de spieren niet en zonder calorietekort val je niet af. Zo kun je deze twee dingen met elkaar combineren. Je mag het alleen niet zien als een paar schoenen. De vetcellen zijn niet de rechterschoen en de spieren niet de linker. Dat zijn verschillende benaderingen die je als zodanig moet bekijken. Vetcellen laten zich niet in spiercellen omzetten. Dat is (helaas) een wijdverbreide mythe.

Behandelmaatregelen individueel bekijken

Redactie: Wil je de lezeressen en lezers nog iets meegeven?

Lina Meimann: Ja, ga alsjeblieft je eigen weg! Ik vind dat je altijd naar alle meningen zou moeten luisteren, of het nu over sporten en voedingsvormen of de mogelijkheden van een operatie gaat. En dan moeten jullie je eigen ding doen, dat uitkiezen wat voor jullie het best werkt. Dat is erg belangrijk, want wat bij iemand anders werkt, hoeft bij jou niet per se net zo te werken.

Deze ziekte bepaalt niet jullie leven, maar jullie. Je mag je ergeren als er eens iets niet is gelukt, je mag ook verdrietig zijn, maar je moet toch telkens weer opstaan en doorvechten. Er is geen reden om je kop in het zand te steken.